1001 Gedichten

Gedichten

U bent hier:

Huiskamer: Gevoelens.

16-02-12 23:06 startpost
xSweety Berichten: 46	Veel mensen hebben problemen, voelen zich slecht, en ga zo maar door. Misschien kunnen jullie hier vertellen waarom je je zo voelt, je hart luchten, en andere mensen zouden je dan kunnen helpen. Ik hoop dat jullie berichten gaan plaatsen! Zelf wil ik altijd voor veel mensen klaar staan, alleen weet ik soms niet hoe ik moet reageren.. Toch luister ik altijd. Mijn 'probleem' is, ik voel me niet meer op m'n gemak op school. Mijn vroegere beste vriendin en ik zijn uit elkaar gegroeid. Als we samen zijn is ze heel aardig, maar met anderen erbij wordt ik gewoon genegeerd.. Mijn andere vriendin, ze is echt super, heeft nu een vriendje. Als ik bij die twee ga staan voel ik me ook niet op m'n gemak. Ik weet niet zoveel te zeggen.. En ik heb het gevoel alsof ik een beetje achter haar aanloop.. Dus ga ik maar in m'n eentje op een studieplein zitten.. beetje leren, proberen niet te vroeg bij het lokaal te staan, anders sta ik daar maar een beetje ongemakkelijk.. Ik voel me dus best eenzaam in de pauze's.. Gelukkig heb ik het thuis wel naar m'n zin, en als ik met een vriendin alleen ben dan is het onwijs gezellig. Maar ik ga wel met steeds minder plezier naar school.. Dit is niet zo'n heel groot probleem vergeleken met anderen, maar ik wilde het toch graag even posten. Bij mij helpt het echt om dingen van me af te schrijven. Hopelijk werkt het bij jullie ook. Liefs'x
17-02-12 13:12 reactie 1
xisax Berichten: 71	Ik herken dit probleem. nu niet meer maar ik was ook vaak alleen of een beetje erachter aan. Probeer 1 goede vriendin te ameken. egt daar heb je genoeg aan net als ik nu. liefs X
17-02-12 17:29 reactie 2
xSweety Berichten: 46	ja die heb ik dus ook, maar die heeft nu een vriendje.. x'liefs
17-02-12 18:40 reactie 3
Verwijderde gebruiker Berichten: 46	Heell erg herkenbaarr! x
17-02-12 21:37 reactie 4
ard-jan Berichten: 45	ok, ga er ff voor zitten, het is een heel verhaal mijn ouders hadden seks voor het huwelijk op jonge leeftijd, waar ik uit geboren ben. omdat ze nog zo jong waren konden ze totaal niet opvoeden, opruimen of met financien omgaan. wel stonden ze altijd voor iedereen klaar. het probleem is, mn moeder kon het allemaal niet meer aan, zeker niet nadat mn zusje werd geboren, dus ze raakte in een depressie. toen zij daar eindelijk uit kwam stortte mn vader in, hij heeft 2 maanden in een rusthuis gezeten 2 uur rijden van waar we wonen. al die tijd moest ik half voor mn zusje zorgen, en ben ik een soort van te jong volwassen geworden omdat ik voor een aantal dingen moest zorgen en de verantwoordelijkheid op me nam. doordat mn ouders weinig aandacht aan me besteedden en doordat we totaal andere interesses hebben, hebben we nooit een goede band opgebouwd. ondertussen hebben mn ouders hun leven weer op de rails en willen echt een band met me opbouwen, maar voor mij voelt het als een soort 'te laat' en 'redden wat er te redden valt'. daarbij komt nog dat ik heb ontdekt dat ik op zowel jongens als meisjes val (en meer op jongens dan op meisjes), terwijl dat totaal niet wordt geaccepteerd binnen mijn familie, omdat ze (zwaar) christelijk zijn. mn ouders weten dit niet van me, een paar mensen uit mn omgeving wel. ook is er nog het probleem van mn zusje, die toevallig wel dezelfde interesses heeft als mn ouders en daarom ook vreselijk verwend wordt met van alles en nog wat, terwijl ik voor de klusjes op mag draaien. ze wilde bijvoorbeeld een hond, maar gaat die niet uitlaten dus moet ik het doen. zo, bedankt voor het even spuien van mijn frustratie groetjes ard
19-02-12 00:01 reactie 5
xSweety Berichten: 46	Wow, best erg ja. ik ben ook christelijk, maar ik accepteer je wel hoor! hoe oud ben je eigenlijk? want je zou toch ook in een pleeggezin kunnen wonen? Niet dat ik daar zoveel verstand van heb hoor, en het is natuurlijk hartstikke makkelijk gezegd, maar ik vroeg het me af.. ik ben trouwens blij dat je hier je verhaal hebt kunnen vertellen, hoop dat het helpt! Ben je zelf christelijk? x
19-02-12 10:16 reactie 6
Verwijderde gebruiker Berichten: 3539	Wat een verhalen allemaal man :o Echt erg! Buitengesloten worden is niet leuk, evenals niet geaccepteerd te worden zoals hij/zij is. Ard-Jan; voor God maakt het gelukkg niet echt uit op wel geslacht je valt. Jij kan er tenslotte zelf ook niks aan doen he Als je maar gelukkig wordt in een liefdesrelatie, is het belangrijkst En ik accepteer het ook hoor. En ik ben ook gelovig
19-02-12 10:57 reactie 7
TheyCallMeMelissa Berichten: 78	Ard-Jan; ik wil je even zeggen dat ik het ook accepteer. Ik vind het belachelijk dat iedereen zo een drama rond homoseksualiteit maakt, iedereen mag toch gelukkig worden met wie hij/zij wil? mijn verhaal wil ik ook wel even kwijt; 5 jaar geleden heeft mn mama borstkanker gekregen. Ze is 5-7 keer geopereerd geweest op 3 jaar tijd, maar alles is gelukkig goed nu. Alleen heeft mama heel veel last van spierpijn en andere dingen die ze krijgt door hormoonpillen. Ook haar kortetermijngeheugen is 'beschadigd' door de chemo waardoor ze makkelijk dingen vergeet. Chemogeheugen, noemt ze het. Vorig jaar zijn de mama's van 2 vriendinnen gestorven aan kanker, ze waren allebei hervallen. Ik ben ontzettend bang dat mama ooit ook gaat hervallen, ook al weet ik dat de kans klein is. Ook ben ik bang dat ik het later zou krijgen. Als ik zie wat mama heeft meegemaakt, het is geen pretje.. Ik kan er moeilijk tegen als iemand over kanker begint, het is zo gevoelig, laat staan dat er iemand mee begint te schelden. Mama heeft dit jaar ook een hele goede vriend verloren die ook streed tegen kanker. Dit alles maakt haar soms zo lastig en dat werkt ze natuurlijk op mij en mn broer en mn papa uit. Misschien niet met opzet, maar leuk is echt niet. De sfeer thuis is soms alles behalve prettig, dan ga ik naar mn kamer. Maar soms kan ik de ruzies niet uit de weg houden en dan is ze voor de rest van de dag nog lastiger. Soms kan ik er gewoon niet meer tegen. Ik schrijf veel gedichten en praat erover, maar het blijft toch wel moeilijk allemaal.. Voila, dankje dat ik het even allemaal kan uittypen hier (: Liefs, Melissa
19-02-12 21:55 reactie 8
xSweety Berichten: 46	@Melissa wat erg allemaal.. ik hoop echt heel erg dat je moeder niet gaat hervallen en dat jij het ook niet krijgt! ik snap dat je bang bent.. mijn (stief)oma heeft ook kanker, ze hebben het pas ontdekt. ze moest vrijdag naar het ziekenhuis om te onderzoeken waar het zit en maandag weer. dan krijgt ze ook te horen wanneer ze de uitslag krijgt. ik kan het eigenlijk nog niet echt beseffen, dus ik ben er redelijk rustig onder. maar ik hoop zo dat het goedkomt.. liefs'x
22-02-12 19:47 reactie 9
Mrssterretje Berichten: 142	Woow heftig allemaal, denk dat achter iedereen wel een verhaal verschuild. @ard-jan , misschien is het een idee om mensen op te zoeken via internet die (ongeveer) hetzelfde probleem hebben ?? oke uhmm mijn verhaal... Mijn ouders moesten toen ik erg jong was veel werken, daardoor kwam mijn tante altijd 15km fietsen heen en terug naar mij en mn broertje om alles voor ons te doen, ons te verwennen en ze stond altijd voor me klaar en had alles voor me over. Begin 2007 ging het erg slecht met haar, ze had ineens last van gal- en nierstenen, werd verschillende keren geopereerd aan meerdere dingen en nog ging het slecht. Nog had ze alles voor ons over en we zijn nog samen naar een pretpark geweest, dus ipv dat ze haar eigen zoon meenam (die wel 15j aar ouder is dan ik) nam ze mij en mn broertje mee terwijl ze super ziek was en niks meer kon.. Op een gegeven moment hebben we met de hele familie aangedrongen dat er nou es werd onderzocht wat er echt aan de hand was, ondertussen kwamen er in het ziekenhuis allemaal spoedgevallen tussen en de uitslag van mn tante werd maar uitgesteld en uitgesteld en uitgesteld.. 2 maand later , 1 dag voor mijn verjaardag, kregen we de uitslag.. mn tante had kanker en het was inmiddels zover uitgezaaid dat het niet meer genezen kon worden en dat ze waarschijnlijk niet lang meer te leven had.. 23 - 12 - 07 is ze overleden.. precies een maand later.. Omdat ik door haar ben opgevoed had ik het er erg moeilijk mee.. In de eerste kreeg ik ruzie met een meisje, opeens verspreidde ze de roddel dat ik een meisje die bij ons in de klas zat en ook in mn hockeyteam (waarmee we dus ook douchen enzo ) leuk vond, dat had best wel grote invloed, iedereen op school wist ineens wie ik was en staarde me aan, terwijl het echt niet zo was, en anders had ik het wel gezegt want ik heb daar zeker niks op tegen. Ik had het gehad met alles en ik wou niet meer, in die vakantie heb ik iemand leren kennen die alles heeft veranderd en zie het sinds dien allemaal weer goed in Ga nog steeds veel met haar om en we worden alleen maar hechter eigenlijk. Enn nu.. ja .. verliefd.. op een meisje .. hoe kun je dat nog zeggen na al die roddels die er al waren, na het toen zo hard ontkent te hebben en nu .. Tja .. Enn verder, ik heb erg goede band met mijn vader, en sinds iets minder dan een jaar hebben mn ouders heel veel ruzie en is de sfeer in huis dus ook best wel slecht , en nu zegt mn moeder dat ik een te goede band heb met mn vader en hebben mn ouders al paar keer serieus overwogen uit elkaar te gaan.. En verder... tja dit was het wel ongeveer, nog wel paar kleine dingetjes maarja .. Ondanks alles zou ik altijd blijven vechten voor alles en iedereen en ook altijd blijven lachen ;D Liefss xxx
03-03-12 22:26 reactie 10
xSweety Berichten: 46	@mrssterretje, heftig.. heel veel sterkte! ik kreeg gister te horen dat de kanker bij mijn (stief)oma niet meer te genezen is.. ze moet in maanden denken.. als ze de zenuwen niet had sprong ze van een brug.. ik moest gister om de minuut huilen toen ik daar was, iemand hoefde me maar aan te kijken of iets te zeggen en de tranen kwamen weer.. ik vind het zo erg voor haar. en mijn (stief)zusje gaat er ook vaak heen en ze is nog maar 7.. ik weet niet of ze het beseft, maar ze schreef wel op een briefje: ''mijn oma is ziek en ze wordt nooit meer beter''. gelukkig stonden er veel vrienden voor me klaar. mn beste vriendin heeft het trouwens uitgemaakt met haar vriendje, hoop dat de pauzes nu een stuk gezelliger worden!
03-03-12 23:08 reactie 11
Suusie Berichten: 405	omg wat een verhalen hier..@ xSweety: ik weet hoe het voelt..ik word ook buitengesloten in mijn klas en hoor er nooit bij.. altijd met groepjes of tweetallen maken, sta ik alleen..en verder heb ik dit meegemaakt: Mijn moeder kreeg verkering met iemand en ze trouwden. Maar hij had allemaal last van dat er soms een adertje in zijn hoofd sprong. Op een dag gebeurde dat opnieuw. Maar toen was mijn moeder zwanger. Eerst ging het goed. Maar daarna sprong er opnieuw een adertje. Toen ging het niet meer goed. Hij overleed nog voordat het kind geboren werd. Toen mijn moeder ging bevallen, had ze dus heel veel stres. Daardoor ging er iets niet goed..maar dat komt later. Ze noemde hem zoals ze had afgesproken met zijn vader. Dus ze noemde hem Stefan. Ze moest hem alleen opvoeden. Na 7 jaar ontmoette ze opnieuw een man. Ze trouwden en mijn moeder raakte opnieuw zwanger. Ze kreeg weer een zoon, maar hij werd dood geboren. Thomas heette hij. Na een paar maanden raakte ze opnieuw zwanger en werd ik geboren. Een paar jaar later kreeg mijn moeder borstkanker. Gelukkig konden ze haar nog helpen. Ook mijn tante kreeg borstkanker Ook haar konden ze nog helpen. Toen mijn broer in de 1e zat, maakten sommige leraren zich zorgen om hem. Ze dachten dat hij autisme had. Toen er een onderzoek werd gedaan, bleek dat zo te zijn. Hij heeft het syndroom van asperger. In november 2009 kregen we het schokkende nieuws dat mijn opa longkanker had. Zijn laatste wens was het vuurwerk zien. Maar die wens is niet uitgekomen. Met oudjaar 2009 om half 10 â€˜s morgens overleed hij. Eind september 2011 kregen we weer schokkend nieuws. Mijn andere opa lag in het ziekenhuis. Hij had een ontsteking aan zijn alvleesklier. Nadat hij 6 weken in het ziekenhuis lag, overleed ook hij. Op 28 oktober 2011. Net de dag dat ik 13,5 werd..Met hem had ik een hele sterke band, omdat hij zelf geen dochters had en ik het enige meisje was van de kleinkinderen. En daarbij woonde hij op hetzelfde dorp als wij. En hij was echt ontzettend lief. Ik zal hem altijd blijven missen:'( En daarbij dan het pesten en buitensluiten.. Gelukkig heb ik nu een vriendje die me echt gelukkig maakt dankzij hem voel ik me altijd goed wat er ook is. Hij kan me altijd opvrolijken<3 en echt respect voor mensen die hier op gereageerd hebben..jullie hebben allemaal zo veel meegemaakt..echt respect xx
04-03-12 14:48 reactie 12
Poetess-Sascha Berichten: 139	verhaal in het kort: (ben op dit moment te lui om het hele verhaal te typen ) ongeveer sinds begin gr. 8 voel ik me "down" ik heb nergens zin meer in en zie het nut van het leven niet meer, daarom zit ik, net als veel andere dichters op deze site. want hier kan ik mijn gevoel uitten. ik heb eigenlijk een soort masker op: op school ben ik altijd zogenaamd blij, maar niemand ziet dat ik een masker op heb, en omdat ik niet wil dat ze zich zorgen gaan maken, gebruik ik deze site in het geheim! gaat allemaal heel sneaky!!!!! verder hoef je me ook niet zielig te vinden, en je hoeft ook geen medelijden te hebben. zo, dat is er ook weer uit! xx, Sascha
04-03-12 19:57 reactie 13
xSweety Berichten: 46	ik ben blij dat veel mensen hier hun verhaal kwijt kunnen â™¥
05-03-12 00:53 reactie 14
ard-jan Berichten: 45	pfft wat een verhalen allemaal. in ieder geval iedereen sterkte gewenst! om even terug te komen op de vragen, ik ben 16 jaar.. en ik zit al op meerdere forums, ook speciaal een voor jongens, dus daar kan ik mn verhaal ook wel aardig kwijt. maargoed, er is weer een nieuw probleem bijgekomen. ik slaap de afgelopen maanden heel slacht (2 uur snachts vaak, soms 3 uur) tot een uur of half 7. mn moeder heeft slaappillen gekocht, maar ten eerste werken ze nauwelijks en ten tweede krijg ik de behoefte om ze allemaal tegelijk naar binnen te gieten en lekker dood te gaan, zodat ik dit kloteleven niet meer hoef te leven. aan de andere kant wil ik nog zoveel doen in dit leven, dus wil ik ook weer niet doodgaan, en laat ik de pillen daarom maar weer staan. vervolgens is er nog het probleem dat ik tegenwoordig weer bang ben in het donker. ik heb namelijk pas een horrorfilm met geesten gezien, ook heb ik ghost hunter gekeken (voor de mensen die het niet kennen, er wordt op zoek gegaan naar geesten) en mn tante blijkt ook geesten te zien af en toe. sindsdien denk ik ook overal van alles te zien :S maargoed, ik begin geloof ik al weer aardig moe te worden, dus hoop dat ik snel in slaap val. weltrusten, Ard
05-03-12 02:18 reactie 15
Ninajadatbenik Berichten: 2	@ard-jan ik ben Nina en zie zelf ook geesten.. In het begin was ik er ook heel erg bang voor.. Nu valt het wel mee.. Is er mischien iemand in jou familie over leden die je heel dierbaar was? Dan zou het kunnen zijn dat die gene bij je is en over je waakt. Ik wens je heel veel suc6! Weltruste,Nina
Naar boven