1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Korte verhalen check: Meeslepend verhaal?

1
datum 13-05-13 01:04
startpost
bibi2366
avatar Berichten: 47 		Ik zit al een tijdje met de gedachte te spelen om weer aan korte verhalen te beginnen, graag zou ik jullie mening willen horen, of dit begin van het verhaal uitnodigt om verder te lezen en of ik de juiste sfeer heb neergezet.

ik heb hier nog geen naam voor, al weet ik hoe het verhaal verder gaat

Rillend trok Linda haar jas dichter om zich heen. Al was het droog, toch drong de kilte gewoon door haar kleren. “Schiet op Boris”, riep ze tegen haar bejaarde hond, “dat eeuwige getreuzel ook van jou; je hoeft echt niet elke boom te bedruppelen.
Elke avond was het weer hetzelfde, alleen gisteren was het weer stukken milder en kon ze meer van haar dagelijkse avondwandeling met haar trouwe viervoeter genieten. ‘April doet wat die wil’, die gezegde schoot ineens door haar hoofd, ‘de maand april moeten wij gewoon afschaffen’, ze moest bijna om zich zelf lachen, want het scheelde niet veel en ze had het hardop gezegd. Haar gewoonte om soms hardop haar gedachten te uiten, heeft haar al menigmaal in de problemen gebracht. Niet om wat ze zei, meer omdat de mensen rond om haar heen alleen een gedeelte te horen kregen en zich er geen rijm van konden maken.

Boris bleef ineens stockstijf staan. Linda zag dat zijn oren gespitst waren en verwonderde zich erover dat er ineens een piepend geluid uit zijn keel kwam. Hij wilde duidelijk de andere richting op, bibberde over het hele lijf en was even met geen mogelijkheid over te halen om de gebruikelijke avondwandeling voort te zetten. Ooit eerder had ze de hond zo meegemaakt, maar dat was al jaren geleden. Linda begreep er helemaal niks meer van. Ze keek waakzaam om zich heen, zoekend naar de oorzak van het vreemde gedrag van haar hond.

Het indringende angstige gegil, welk plotseling te horen was, liet haar beseffen, dat er echt iets aan de hand was. Met een bonkend hart, begon Linda te lopen, versnelde haar tred steeds meer, haar oude hond achter zich aanslepend. Ze wist dat hij er morgen last van zou hebben, maar als haar vermoeden waarheid bleek te zijn, telde elke seconde.
Met trillende handen zocht zij in haar jaszakken naar haar mobieltje, maar zoals altijd zat die niet op de plek, dat ze dacht, waar hij zat. Ze wist ineens dat hij in de binnenzak van haar jas zat, maar haar bevende en verkleumde vingers kregen de rits bij de kraag niet open. Tijdens haar haastige poging om naar de plek van het onheil te komen, probeerde ze nog om via de onderkant van haar jas bij de telefoon te komen, maar ook dat mislukten. Helemaal wanhopig en bang dat ze te laat zou zijn begon ze de rits open te scheuren, haar telefoon viel op de grond, ze rapte hem snel op, probeerde 112 te bellen, maar de val was voor haar mobieltje fataal geweest. Nog steeds rennend, keek ze gefrustreerd naar het donkere scherm en wist even niet meer wat ze nu moest doen.
datum 13-05-13 07:24
reactie 1
Patros-Fibros
avatar Berichten: 4572 		Ik zou er wel graag een vervolg bij zien
datum 13-05-13 07:55
reactie 2
tamara1997
avatar Berichten: 45 		Ik ook. Wil weten hoe het afloopt
datum 13-05-13 10:57
reactie 3
marill
avatar Berichten: 1058 		Het vervolg wil ik wel lezen, ik werd meegezogen door het verhaal.
Een positieve tip, haal wel de spelfouten eruit.
Liefs,
Marill.
datum 13-05-13 12:40
reactie 4
bibi2366
avatar Berichten: 47 		bedankt, dat jullie het leuk vinden , dit is de eerste poging weer sinds lange tijd.
Ik zal vanavond , als er niks tussen komt het vervolg schrijven.

Marill, de spelfouten zie ik helaas niet, ik ben van geboorte duits en heb hier nooit nederlandse lessen gevolgd. Ik weet dat spelfouten erg irritant zijn, normaal heb ik ook iemand voor mijn korte verhalen, die ze voor mij nakijkt, die heeft helaas even geen tijd. Dus tot ze weer tijd heeft moet het maar zo.
datum 13-05-13 14:37
reactie 5
marill
avatar Berichten: 1058 		geeft niks hoor Bibi, we lezen het toch wel hoor, althans ikke wel, ben erg benieuwd naar het vervolg.
Liefs,
Marill.
datum 14-05-13 03:31
reactie 6
bibi2366
avatar Berichten: 47 		‘Het mag gewoon niet waar zijn’ dacht ze wanhopig. Ze was bijna aangeland bij het huis, waaruit de wanhoopsklanken kwamen en wist nog steeds niet, hoe ze het zou moeten aanpakken. Vertwijfelt keek zij rond om zich heen, iemand moest toch wakker zijn, of van het gegil wakker worden. Ineens zag ze bij een raam, een zwak lichtje tussen de spleet van een gordijn schijnen. Vastberaden drukte ze op de bel, koude rillingen liepen haar over de rug terwijl het zweet in stromen over haar lijf liep. Vanwege haar eigen gehijg kon ze niet horen of er al iemand aankwam om haar bij te staan. Ze drukte nog een keer op de bel en overwoog al om ook nog eens tegen het raam aan te bonken, toen ze het licht in de hal aan zag gaan. Het leek wel uren te duren, voordat de bewoner van dit huis de deur van het slot had afgehaald. Sanne zag een vragend gezicht, door de op een kier geopende deur.
“Meneer, helpt u als u blieft, het monster is terug”, riep Linda met bibberige stem, “wilt U de politie bellen?”

De oude man stak zijn hoofd voorzichtig uit de deur en keek eerst uitgebreid om zich heen. “Mevrouw, wat is er dan?” vroeg hij rustig.
Linda dacht even, dat hij doof moest zijn, tot ze besefte, dat het nu in der daad doodstil was op de straat. Ik ben te laat, dacht zij, nee, dat mag gewoon niet waar zijn. Ze vertelde de man, dat ze angstig gegil had gehoord uit het huis op nummer drieëndertig en dat daar een vriendin van haar woont met twee kleine kinderen. Op het zelfde moment was er ineens een harde dreun te horen en begon het gegil opnieuw. De man haastte zich naar binnen en riep dat hij de politie zou bellen.

Linda begreep niet dat er niet meer mensen op het lawaai afkwamen, hier en daar zag ze wel stiekem een gordijn in het donker bewegen, maar niemand kwam uit zijn huis. ‘Stinkende lafaards zijn het allemaal’, waren haar gedachten. De man die onderhand terug was gekomen vroeg verbaasd aan haar wat ze bedoelden. Linda besefte, dat ze weer eens haar gedachten hardop had uitgesproken.
“De politie komt eraan”, zei de man, “wij kunnen helaas niets anders doen als wachten.”
Boris lag uitgeteld naast Linda, de geluiden die uit hem kwamen wisselden telkens tussen piepen, hijgen en grommen af. Zijn arme oude lijf schudde, alsof hij stuiptrekkingen had. Linda keek naar de oude man, naar Boris, dacht aan de kracht van het monster en besefte, dat er in der daad niets anders opzat, als rustig af te wachten. Elke inmenging van haar zou het alleen erger maken, wist zij uit ervaring. De tranen stroomden uit haar ogen, ze hield haar vuist tegen haar mond aan om de snikken die uit haar keel wilden borrelen te onderdrukken. Ik moet nu sterk zijn, besloot zij. Voor een moment was het weer even stil en toen begon het weer. De gordijnen in de onverlichte ramen bleven heen en weer bewegen, maar nog steeds kwam niemand helpen.

Drie politieauto’s kwamen met gierende sirenes aanrijden. De politiemensen stapten vol bewapend uit en gingen gelijk de deur forceren. Ze kenden het monster heel goed. Ineens gingen in alle ramen de lichten aan, mensen kwamen naar buiten en wilden er het fijne van weten.
Ook Linda kon nog steeds niets anders doen als wachten, de seconden leken wel uren te duren. De onzekerheid vrat haar op, het liefst was ze achter de politiemensen aangelopen.
De minuten verstreken, ineens waren er weer sirenes te horen en verschenen er twee ziekenwagens. Het monster werd met een zak over zijn hoofd geboeid afgevoerd. Linda wilde al naar binnen rennen, toen de ziekenbroeders met twee draagbaren uit het huis kwamen en een derde ziekenwagen arriveerde. Linda viel flauw, de oude man ving haar op.
Vanwege de witte lakens die de lichamen geheel bedekten was niet te zien, wie erop lag, wel was duidelijk te zien dat ze weinig ruimte innamen op de draagbar. De broeders konden er bijna niet mee naar de ziekenwagens, omdat er zoveel mensen in de weg liepen.

Helaas gebaseerd op ware feiten
Ik hoop dat jullie de tweede deel ook meeslepend vonden. Nu nog een naam bedenken, dat vind ik altijd moeilijker als schrijven
datum 14-05-13 06:48
reactie 7
marill
avatar Berichten: 1058 		aangrijpend verhaal Bibi, zeker als het waar gebeurd is.
datum 14-05-13 13:50
reactie 8
Patros-Fibros
avatar Berichten: 4572 		Ook weer zo'n spannend verhaal. Titelsuggestie: 'Het monster'
datum 15-05-13 01:48
reactie 9
bibi2366
avatar Berichten: 47 		dank jullie

is niet geheel waargebeurd, heb er mijn eigen draai aan gegeven, in het waargebeurde verhaal heeft iedereen het overleeft, en als alles goed gaat leven ze nog lang en gelukkig, maar dit leek mij een passender einde. voor dit verhaal

patros als titel dacht ik eerst de terugkeer van het monster, maar gewoon Het monster is beter, dus dat wordt het hem.
datum 11-07-13 12:55
reactie 10
Verwijderde gebruiker
avatar Berichten: 4562 		Ik vind het een heel meeslepend verhaal, als je het uitgeeft, wil ik het meteen kopen
Het zal wel aan mij liggen, maar ik snap niet wie het monster is :- l
Toch heel mooi !
datum 11-07-13 21:18
reactie 11
jorinda
avatar Berichten: 486 		Wauw, spannend Super mooi hoor!! Suc6 als je nog verder gaat schrijven! Liefs
Naar boven

1

Reageren op: Meeslepend verhaal?

Reageren is alleen mogelijk als u ingelogd bent, klik hier om in te loggen. Heeft u nog geen account? Klik dan hier om u te registreren.