De pijnlijke weg van instortten

Ik zou ze je niet laten kwetsen.
Ik zou ze niet laten schreeuwen.
Je zou moeten luisteren naar mijn verhalen,
En teruggaan naar je dromen.

Bleef beneden op de begane grond
Rustend bij mij.
Ik zag stukjes van je, zo magisch.

En hoe is alles in de echte wereld?
Is er nog iemand normaal?
Ik denk dat het tijd voor jou is, om weer voor de minderheid te kiezen.

Want zij zullen niet zeggen dat het hun spijt.
Zij zullen niet weten dat jij er bent.
Zij zullen niks opofferen om jou dichtbij te hebben.
Zij willen zich niet realiseren dat jij weg bent, voor het te laat is.
En pijnlijk is de weg van hen die instortten, jij bent te goed.

Ik snapte jou.
Ik snapte jouw manieren.
Jij huilde tranen met tuiten
En ik hield je gezicht vast

Sorry.
Zij zullen niet weten dat jij er bent.
Zij zullen niks opofferen om jou dichtbij te hebben.
Zij zullen zich niet realiseren dat jij weg bent, voor het te laat is.
En pijnlijk is de weg van hen die instortten, jij bent te goed.

En vertel me als je, je ooit erg verdrietig voelt.
Ik zal me open stellen en draai deze wereld rond.
Je bent niemand als je één van hen bent.