Mijn Wolkje

Moest jij een wolk aan de hemel zijn
Zouden uren van mijn leven verstrijken
Door het bestuderen van je prachtige vorm
Je luchtige witte vacht zouden mijn ogen niet ontwijken
Al probeerde je te schuilen in het diepste van een storm

Moest jij een wolk aan de hemel zijn
Dan zou ik de wind overheersen
En met een zacht winterbriesje, je strelen
Zodat door heel je wolkenlichaam tintelingen gaan
Die elk prachtig stukje wolk zouden helen.

Maar je bent natuurlijk geen wolk aan de hemel
Je bent iemand die heel toevallig van mij houdt.
En dat het enorm wederzijds is, dat is geen geheim.
Dus in welke vorm je ook bent, dat laat me koud.
Jij zal altijd mijn klein wolkje zijn.