Eindelijk verliefd

Ik heb al veel meegemaakt in mijn leven,
Waardoor ik nooit echt mijn liefde aan iemand heb kunnen geven.

Steeds als ik weer iets had, raakte ik het toch weer kwijt,
Maar al bij al heb ik van al mijn daden geen spijt.

Want als ik nooit die keuzes voor mezelf had gemaakt,
Had ook nooit iemand de code van mijn hart gekraakt.

Nu ben je toch in mijn hart gekomen,
En ben ik het meisje van je dromen.

Maar ik zou nooit het meisje van je dromen kunnen zijn,
Als ik nog niet verlost was van al mijn verdriet en pijn.

En die verlossing heb jij mij gegeven,
Door jou heb ik nu eindelijk een positieve kijk op het leven.

Nu weet ik pas echt hoe een relatie hoort te zijn,
Dat is af en toe wat water bij de wijn.

Het is geven en nemen,
Vertrouwen opbouwen door middel van stenen.

Iedere dag komt er een steentje bij,
Een steentje van jou en een steentje van mij.

Hiermee bouw ik dan een toren,
En iedereen mag het horen:

ONZE TOREN IS AL ZO HOOG,
OMDAT IK ZEKER WEET DAT HIJ NOOIT TEGEN MIJ LOOG.
EN IK WEET HET HEEL ZEKER, PETER IS DE MAN VAN MIJN LEVEN,
HIJ IS DEGENE AAN WIE IK MEZELF HELEMAAL WIL GEVEN!