1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Een wegwuivende lach

weer lopen vingers
over levenslijnen
zoekend naar begin en einde

ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug

het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd

dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach

lijnen breken waar zij zijn verhard
herinneringen spreken eindelijk
over hoe zwaar jij het vroeger had


wil melker
18/01/2015
www.wilmelkerrafels.deds.nl

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Er is 2 keer gestemd.

Social Media

Tags

Herinneringen Leven Vroeger

Reacties op ‘Een wegwuivende lach’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Een wegwuivende lach
5 2