verbreek gewoon de stilte.

Ik wilde dat mijn leven dit lied was.
Want liedjes gaan nooit dood.
Ik zou jaren en jaren kunnen schrijven.
En nooit hoeven huilen, ik zou je laten zien hoe ik me voel.
Zonder een woord te zeggen.
ik zag de tranen op je gezicht.
De manier hoe ik me vanavond voel, zo somber.
Zo somber, ik bid dat ik kan zwemmen gewoon .
Zodat ik niet verdrink en de golven die over me heenslaan.
Ik snak naar lucht, pak mijn hand
Zodat ik kan ademen als ik dit laatste gedicht opschrijf.
Jij zit stil tegenover me,kijkend naar de grond.
je zwijgt alleen maar,je tranen raken de vloer.
ik tel al seconden tot dat jij de stilte verbreekt
Dus alsjeblieft verbreek gewoon de stilte.
Kijk omhoog,vertel me waarom.
Stop met huilen en veeg je tranen.
Je bent veel te mooi voor dit verdriet.
Ik wil je troosten je vast houden.
Voor altijd beschermen.
Ik wil een held voor je zijn voor je zorgen.
Maar blijkbaar kan dat alleen in mijn dromen.
Alleen maar in mijn verhalen of gedichten.
Je bent veel te mooi om het waar te maken.
Veel te mooi.