gedichten straf

Ik zit vast aan gedichten schrijven.
Alleen maar om maar te vergeten waar ze echt over gingen.
dus ik zal dit schrijven voor jou.
En de woorden betekenen niets.
Het voelt als een straf.
Een gedichten straf,aleen maar schrijven.
Ik krijg geen lucht,ik krijg geen lucht.
En mijn hart is in tweeën gescheurd.
Denkend aan dagen, doorgebracht zonder jou.
Ik wil je laten weten dat ik voor je zou sterven.
Ik zou voor je sterven.
En deze woorden betekenen niets.
Misschien betekenen ze niets voor jou.
Dus ik zal dit gedicht voor jou schrijven voor de laatste keer.
En mijn hart is in tweeën gescheurd.
Denkend aan dagen, doorgebracht zonder jou.
En als je alleen bent, zorg er dan voor dat je niet eenzaam bent.
Want als je dat bent, beschuldig ik mezelf.
Soms staar ik naar je terwijl je slaapt.
Ik luister naar je ademhaling en verbaas ik me hoe mooi je bent.
vannacht droom ik over al de dingen.
die we al hebben meegemaakt.
en ik kan me niet aan je vasthouden.
dus ik denk dat ik me ook alleen voel.
Ik heb nooit iets zo gewild zoals ik jou wil.
Ik heb nooit iets zo gewild zoals ik jou wil.