Eenzaam, maar niet alleen

je ziet de zon schijnen...
je ziet de maan verdwijnen...
naar de horizon..
ik wou dat ik daar heen kon...

je staat hier eenzaam en verlaten
ver van iedereen...
je staat hier alleen...
niemand waarmee je kunt praten..

je staat hier op het strand...
met je voeten in het zand,
iedereen is weg...
niemand die wat tegen je zeg...

maar je vind het niet erg
je vind het fijn
om hier alleen te zijn
met je voeten aan die hoge berg...

die je op moet klimmen...
maar je hebt niemand nodig,
iedereen is voor jou overbodig,
alleen die schimmen...

daar moet je naartoe,
ze wenken je...
je wordt moe...
maar je moet verder..

ze grijpen je en pakken je vast,
grote handen,die niet meer loslaten,
je bent niet verrast...
je hebt niemand om achter te laten...

de handen laten je los
in een oneindige diepe afgrond
je hoofd is een chaos...
je valt in een oneindige diepte...