mijn uitgevlogen gezinnetje

Mijn uitgevlogen gezinnetje

Een beetje weemoedig kijk ik om me heen
Waar vroeger de kinderen waren is er nu geen een
Allemaal het huis uit, een relatie, kinderen, ze zijn gelukkig
Maar ik mis soms hun drukte denk ik dan nukkig
Alleen als ze langs komen met allerlei verhalen en plannen
Kan ik die sombere gedachten uit mijn hoofd bannen
Dan zie ik weer het geluk op hun gezichten, en dan ben ik ook blij
Want met de kleinste verhalen en plannetjes, komen ze toch bij mij
Zo ben ik toch betrokken bij hun leventje ook al ben ik hier
Dat het huis dan op zijn kop staat interesseert mij geen zier
Het is weer heerlijk druk om mij heen, en we kunnen elkaar weer plagen
Zo ging het vroeger ook, we hadden vaak van die dagen
Waar vroeger de kinderen rende door het huis
Rennen nu de kleinkinderen, dat heerlijke gespuis
Ach ja, ik schudde mijn hoofd eens om die sombere gedachten
Vertelde het aan de kinderen, die er hartelijk om lachten.
Een gezin is toch het mooiste wat er is
En het hoort er bij dat ik ze soms allemaal mis