Misbruikt.

Een hartekreet van de ouders van een verstandelijk gehandicapte docher.

Misbruikt.....

Uitschreeuwen, dat is wat we zouden willen,
Gillen, huilen,steeds maar weer.
Onmacht brengt ons steeds aan het rillen.
Oh mijn God, wat doet dit zeer!!!

Waarom konden we haar niet beschermen,
tegen dat onmenselijk beest...
We hebben ons altijd over haar kunnen ontfermen,
Beseft het niet, omdat je er alleen maar over leest.

Je wilt ze zo graag overal voor behoeden,
Dat ging altijd goed,we hadden het fijn,
Tot op die dag toen rees het vermoeden,
Dat bewuste telefoontje, wat deed dat pijn....

Ze was zo blij met "die meneer"
Hij was haar vriend zoals hij zei
Ook al deed hij haar veel "zeer"
Vanaf die dag was ze nooit meer blij.

Zo onrechtvaardig is dit leven
Want de verkrachter van ons kind,
Loopt gewoon rond en gaat verder met zijn leven,
Hoe kan ons dat ooit voldoening geven???

Spijt, ja spijt dat heeft hij wel,
Volgens eigen zeggen,
Maar dat zeggen ze nogal snel,
Hij heeft heel wat uit te leggen.

Niet dat ons gevoel ooit zal verdwijnen,
Over het hoe en het waarom,
Zorgen we dat onze dochter niet weg zal kwijnen
Ook al is het nog zo krom....

We zullen het met ons mee moeten dragen,
Al die pijn en het verdriet,
Maar we zitten nog met zoveel vragen,
Is er nu geen mens die dat dan ziet?

Onze dochter,
Zo ongerept,zo natuurlijk,zo lief, en zo spontaan
Zal deze dagen heel anders door het leven moeten gaan!!!!!