1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Nimrod

Uit, 'Het absurdistisch universum'

De woestijn verborg zijn nooit verklaard verleden
ten einde te dienen alle goden ooit bestreden
in massamoorden en gepreekte liefdevolle haat
om het heil te vieren op de verbrande resten
van waar eens de moeders de liefde baarde

Lang wachtte de herenstier het zich te tonen
ten einde te sterven in de wolk van het ongeloof
en neer te dalen op de krater van zijn dood
om de spijt te laten aan de ware renegaten
die daar bidden op de ruïnes van verwaten eer

Eer zij creperen in het stof van hun heilige verzen
ten einde te wentelen als maden in eigen vlees
zien zij hun leidsman lachen in zijn godenwaan
om de strijd te beslechten voor het nageslacht
dat treuren zal in de diepe nagelaten woestenij.

Guido van Geel

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

‘Het vreugdevuur der ijdelheden’, zei Savonarola en beklom zijn god lovend de brandstapel

Geef uw waardering

Er is 1 keer gestemd.

Social Media

Tags

Guidovangeel

Reacties op ‘Nimrod’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Nimrod
5 1