Mijn Stralende Zonnestraal

De stille gure wind die door mijn haar blaast,
De donkere nachten, stil, alleen en koud.
Met de gedachte, dat er niemand meer van me houd.
Alleen, lopend op het strand,
de voetsporen, die ik achterlaat in het zand.
Ik kijk naar het water,
dat golvend over mijn voeten loopt.
met de gedachte dat jij bij me bent
althans, dat had ik gehoopt.
Zonder jou, zal het nooit meer hetzelfde zijn.
Dat jij er nu niet meer bent,
dat doet me een hoop pijn.
Samen kijken naar de ondergaande zon.
Ik wou dat ‘t nog één keertje kon.
Eenzaam loop ik weer verder ,
met niemand aan mijn zij.
Was je nog maar even bij mij.
Samen met jou,
liggen in het gras, kijken naar de volle maan.
Jou in je oor fluisteren, dat ik je nooit meer laat gaan
en dat onze liefde, altijd zal blijven bestaan.
Jou einde, heeft mij alleen gelaten.
Jou einde, blijft mij altijd bij
maar nu, laat ik je los,
en ben je vrij.
Langzaam word het weer een beetje licht,
Je stem verdwijnt, zoals een zuiver gedicht.
De vogeltjes, die rustig hun liedje fluiten.
en de zon, die in mijn ogen schijnt, hoog vanuit de lucht.
Die zonnestralen , hadden altijd al een betekenis voor jou.
En ook voor mij, omdat ik je vertrouw.
Maar deze zonnestraal, die heeft wel een hele bijzondere betekenis.
Een betekenis, die laat zien, dat ik je mis.
Een zonnestraal, die laat zien hoe ontzettend lief je bent.
En dat jij nog altijd de enige bent, die mij écht heeft gekend.
’n bijzondere dag, is aangebroken.
Het is niet de dag van ‘Jou en mij, maar de dag van’ wij
En deze gedachte, maakt mij weer een beetje blij.
De roos, die ik naar de sterren laat zweven.
Die roos, die laat weten dat ik nog steeds om je zal geven.
De sterren, die glinsteren in de nacht,
maar één in het speciaal.
De ster, die dezelfde betekenis heeft, als de zonnestraal.
Mijn lichtpuntje, mijn stralende ster
Je bent zo dicht bij me, ook al lijkt het ver…