Gewoon ikke

Ik weet het even niet meer
wil nu eindelijk leven
maar mn lijf die doet zo zeer
en laat me wederom hard beven.

Heb nog zoveel liefde in mij
maar ik maak geloof ik niemand blij
heeft het nog nut om door te vechten
of gaat het weer negatief beslechten.

Nee ik twijfel weer
waarom toch keer op keer
moet aan mijzelf gaan denken
maar wie wil mij liefde schenken?

O ja ik wil gevonden worden want ben lief
maar wie is nu mijn hartendief?
Het leven kan toch best wel mooi zijn
ook al ben je alleen en heb je pijn.

Waarom denken mannen al heel gauw
deze vrouw is voor mij ik geef haar een dauw
een bedoverwinning en dan een trap
waarom is er geen volgende stap?

Is het nu zo moeilijk om normaal te doen
niet gelijk beginnen met sex of een zoen
respect tonen aan elkander en vooral luisteren
ipv gelijk lieve woordjes fluisteren

Ik wil aan mijzelf denken
wie wil mij nu hulp schenken
ik moet niet meer klaar staan voor iedereen
maar verdikke mn hartje is niet van steen.

Ik weet het even niet meer op dit moment
want ik ben het nu eenmaal zo gewend
wil ook wel eens die troostende arm voelen
maar vaak wordt anders uitgelegd dan ik bedoelen.

Dus vanaf nu niet meer 12 drie
een antwoord als ik je berichtje zie
okay directe hulp gevraagd
en het probleem niet afgezaagd?

ja dan is deze vriendin wel weer paraat
en doet zij weer een goede daad.