Jeugdliefde

Wist wel dat ik pijn kon verwachten
Wist niet hoe pijn die pijn kon zijn, had dit niet in gedachten

Elke nieuwe morgen is beetje bij beetje sterven
Jouw naam heb ik in mijn hartje moeten kerven

Jouw naam, elke moment opnieuw in mijn hoofd
Jouw naam, die de pijn maar niet verdoofd

Kan jouw naam niet van mijn scherm wissen
Kan jouw naam niet uit mijn gedachten missen

Tranen van ‘zal je nooit vergeten' verdwijnen niet
Niemand maar ook niemand begrijpt dit verdriet

Dit verdriet, ik, een sterke vrouw, kan dit leven niet meer aan
En wil alleen nog dat het laatste lichtje uit haar ziel zal gaan

Wil niet meer denken, zijn, voelen of weten
Rest alleen nog maar diezelfde pijn van jaren geleden

Sta elke avond stil op onze brug en kijk naar het water
Nee, is nog niet voor nu, misschien later

Wil enkel dat jij mijn mond voor een laatste keer kuste
Wil enkel nog in de warme schoot van de aarde rusten

Kan dat laatste lichtje in mijn ziel maar niet doven
Er komt ooit een nieuwe morgen, moet daar in geloven

Jou zal ik nooit vergeten,
met heel veel pijn wil dit ‘afscheid’ heten