Mijn kind zijn

Mijn kind zijn was vol van angst en pijn,
waarom moest dat nu zo zijn.
Mijn tienertijd wat voor een ieder zo mooi moet zijn,
was voor mij alleen maar verdriet en pijn.
Mijn vrouw zijn na het trouwen, moest eigenlijk vol zijn van vertrouwen, maar was voor mij alleen maar het moeten, gedwongen en ellende zijn.
Gevoelens tonen mocht toen niet zo zijn,
wat deed dat mijn leven veel verdriet en pijn.

De klappen van het leven, ik heb ze wel gehad.
Ik heb ervan geleerd, zodat ik nu als een blad aan een boom ben omgekeerd.
Nu geniet ik van het leven, soms het kind zijn, best wel even.
Dan de tiener genietend van het nu en heden.
Dan weer vrouw zijn met mijn eigen leven, tederheid en gevoelens om te delen en te geven.
Gevoelens mogen en kunnen beleven, dat is in het nu en de toekomst mij weer terug gegeven.

Tederheid en liefde zonder verdriet en pijn, is dat wat voor mij de toekomst mag zijn.
Weer even het kind zijn in deze tijd, dan weer een tiener die een ieder verblijd, dan weer een vrouw zijn vol van vertrouwen.
Het geloven en vertrouwen in het leven, zodat ik die ander weer kan vertrouwen.
Het geloven en vertrouwen in het leven, wordt door het heden aan mij terug gegeven.
Zodat ik nu door kan gaan met mijn eigen leven.
Maar wel in het nu en het heden en iet langer meer in het verleden.