mijn gevoel

Papa, mama,
ik wil niet meer, niet nu.
Al die ruzies, al dat gedoe.
Mensen denken dat ik gelukkig ben.
Terwijl ik nu het liefst hard weg ren.
Al die rotzooi in mijn hoofd.
En niemand die mij gelooft.
Al die dingen doen me pijn.
Het liefst zou ik ook nog klein zijn.
Zorgeloos spelen in de zandbak.
Waar iedereen me glimlachend aansprak.
Helaas is dat niet waar.
Vind je het gek dat ik vaak staar.
Groot worden is moeilijk, en neemt veel zorgen met zich mee.
Ach ze hebben geen idee!
Geen liefde van je ouders, helemaal niks.
Raar dat ik het elke keer weer fix!
Elke keer was het mij eigen kracht.
Die me naar de toekomst bracht.
Nooit had ik mensen om me heen.
Daardoor werd ik van steen.

Made bij patriciaaa.