Zelfs je diepste gevoelens kan ik doorgronden,
Zo tussen al je heerlijkheden en je zonden,
Wil ik meer dan ik eigenlijk wil ontdekken,
waardoor ik overal en nergens pijl op kan trekken,
Verward ben terwijl jij alles van me weet,
Waarom geniet ik niet, ben ik bezeten door dit leed?
Wil ik van je houden als geen ieder ander kan,
Je beschermen tegen alles wat ik ook maar inbeelden kan,
Wil ik je elke dag zien lachen en je ogen net zo stralend,
Dat wil ik echt, de goede voor je zijn, maar m’n gevoel is soms nog dwalend,
Je geeft mij het gevoel koning van alles te zijn,
Dit is het enige medicijn tegen de innerlijke pijn,
We hebben het goed lieve schat, we zijn allebei één,
Ieder moment van de dag houd die gedachte mij op de been,
Ik heb nog geen liefde gevoeld die zo sterk is als deze,
Daarom ben ik ook zo gedreven om degene voor jou te wezen,
Ik wil geen pijn meemaken die in een relatie vanzelfsprekend word,
Al zou dit gaan komen, ik doe er alles aan dat het word opgeschort,
We zullen door diepe dalen gaan, en hoge pieken meemaken,
Zullen mekaar moeten troosten, en mekaar vermaken,
Ben ik bereid mijn principes voor de jouwe aan te grijpen,
Mijn gevoelens met jou te delen, en deze te laten rijpen,
Met alle dingen die we gaan meemaken en gaan beleven,
Wees niet bang, ik sta altijd klaar, om meer dan meer te geven,
Peter Kummer
26-02-2009
Er is 3 keer gestemd.
Onbekend
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!