ik zie je, ik voel je , ik ruik je,
in gedachten...
ik kus je , ik wil je,
maar moet wachten...
't wachten duurt lang,
het ontneemt mijn krachten,
maar straks als jij er bent,
met al je prachten,
kan ik mijn leven weer leven,
en zal mijn onrust weer verzachten.
06-03-2009
Er is 2 keer gestemd.
Onbekend
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!