Het masker

En toch had ik heel even het gevoel dat je mij begreep
Dat alles zo makkelijk leek
Maar je zag me niet eens je hoorde alleen me stem zelf zat ik achter het masker
Verstop achter een lapje stof moeilijk om er achter vandaan te komen
Ik had zin om te gillen herken je me dan niet ik ben het meisje uit je dromen
Je praat tegen me alleen dan achter het internet met de lettertjes typ je dat je me leuk vind je vingers versnellen zich over het toetsenbord
Maar het word tijd je dat je, je in de realiteit stort !
Is het dan zo moeilijk om te zeggen wie je bent wat je vind en wat je zo graag wilt doen
Ik ben al die tijd mezelf gebleven jij deed je anders voor maar ik ben degene die het allemaal weer heeft gedaan
Ik ben altijd degene die weer alleen komt te staan
Alleen met me tranen en een hoopje verdriet
Maar er is niemand die me komt helpen terwijl iedereen het ziet
Snap je nu waarom ik me zo alleen voel
Niks laat zien wat ik nou echt bedoel
Ik heb er geen woorden voor de tranen stromen over me wangen
Terwijl jij vrolijk je weg afloopt vervaagd de mijne steeds meer
Totdat me toekomst weg is geen verleden meer ken