Een graf vol licht

Een graf ademt de geur van dood,
van angst, van rotting en bederf,
van ziekte, lijden en stervensnood,
aardse weg van ondergang en verderf.

Toch heb ik van een graf gehoord,
waaruit helder licht kwam schijnen
een Man, wiens handen doorboord.
Dood kon Hem niet weg doen kwijnen.

Hij kwam buiten in het volle licht,
terwijl de engelen voor Hem bogen
heeft Hij zich tot de mens gericht,
en hem vergeven vol mededogen.

Op een morgen was Zijn graf open,
de steen weggerold voor het graf,
kwam als overwinnaar buiten lopen,
een verslagen dood ontgaat geen straf.

Niet meer een donker dodenrijk
als toekomst voor de mens zo zwart.
Zelfs satan nam voor Hem de wijk.
Voor Hem die alle zorg en ellende tart.

Egbert Jan van der Scheer
06-02-‘09