De eenzaamheid van de nacht

stilte...eenzaam..alleen
geen mensen om me heen
alleen de stilte van de nacht
geen mens die naar me lacht

met mijn ogen dicht
lopen er tranen over mijn gezicht
ik zit hier, alleen en verlaten,
iedereen heeft me hier achtergelaten

alleen met mijn verdriet
niemand die het ziet
de kilte rondom mijn hart
krijgt langzaam vat

het neemt beslag van mij,
laat me niet meer vrij
en in de ban van de nacht
hoor ik daar zacht

het geluid van een uil
die zachtjes met mij huil
om onze eenzame plek in dit leven
want wat kan het immers ons nog geven?