Waarom ik

ik lig in mijn bed,
wetend dat ik niet lang meer zal leven.
ik moet afscheid nemen,
van iedereen die mij lief is.

overal heb ik pijn,
genezen kan niet meer.
waarom ik??
waarom zo jong??

vrolijk zijn kan niet meer,
iedereen kijkt wanhopig naar me.
waarom ik??
mijn ouders enige kind.
straks hebben ze niemand meer,
te eng om bij na te denken.

ik wil dit niet meer,
ik wil niet meer ziek zijn.
niet meer ongeneesbaar zijn,
mijn ouders alleen achter laten,
me vrinden laten stikken,
alles kwijtraken wat me lief is.

waarom ik?
ik had nog zoveel willen doen.
alles wat ik kan is huilen,
niks meer willen weten.
ik voel me rot,
de pijn word erger.

ik moet afscheid gaan nemen,
van alles wat me lief is.
het voelt naar,
is daar boven wel iets?
is daar wel de hemel?

zoveel vragen,
sommige die ik snel tegemoet kom,
sommige die ik nooit zal weten.
waarom ik??
ik wou dat dit een nachtmerrie was.
gewoon geschrokken wakker word.

maar nee,
het is zover.
vaarwel allemaal,
en hoop dat het daarboven mooi is,
als dat er is....

vaarwel allemaal.