Mijn roze vriendinnen

Over de helft van mijn medicijnkast
Hangt een oude versleten jas
Pilletjes in allerlei kleuren
Ik zie ze door de glazen deuren
Een stilleven op zichzelf
Ze zijn er met streepjes mooi gewelfd
Met hun kom ik de dag wel door
Al voel ik mij vaak mottig en goor
Deze rommel houdt mij op de been
Mensen ik kan er niet omheen
Ben ik nu verslaafd aan mijn roze vriendinnen
Ik kan de dag niet zonder hen beginnen
Durf de straat niet op
Hoe noem je dat , ja ik vind het ook te zot!
Mijn hele leven ligt in puin
Voor man en kinderen alleen de tuin
Ik wil ook weer gaan winkelen
Met vriendinnen shoppen centjes laten rinkelen
Wanneer heb ik weer die kracht
Dat ik niet meer naar die pillen smacht
Ik neem een rigoureus besluit
Alle rommel vliegt vandaag nog de deur uit
Voor man en kinderen ga ik vechten
Zij zijn het waard , pillen hebben geen rechten!