Afdrukken

Weg van jou

die twijfels die pijn dat is een ding waar ik echt niet van hou.
Ik ben zo moe en zo kapot omdat jij me alleen maar pijn doet.
waarom kan je me niet met rust laten.
en je eigen weg graven.
zo dat ik weer vanalles kan verdragen
want je bent het niet waard dat ik vreetbuien krijg.
en dat ik dik blijf.
Mijn leven is al kut dus
graaf me niet in een nog diepere put
het is beter dat ik het contact beetje verbreek
zodat er niet nog meer ellende wordt beleeft


Ingezonden door

daantje peeters

Geplaatst op

25-03-2009

Beoordeel gedicht

Er is 2 keer gestemd.

Tags

Gekeurd door

Onbekend

Gedicht delen

Hyves Deel op Hyves
Twitter Deel op Twitter Facebook Deel op Facebook

Reacties op 'Weg van jou'

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
 
Typ de code over:
(opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!