Draaimolen

Gedachtes en gevoelens draaien alsmaar een rondje.
Gedachtes blijven lang en gevoelens letterlijk zo kort als een lontje.
Ze verdwijnen en verschijnen, ze komen en ze gaan.
Maar de topdrukte in mijn hoofd blijft alsmaar bestaan!

Beelden vliegen voorbij, het houdt maar niet op.
Ik ben momenteel gewoon niet bij met m’n dolle kop!
De één die lacht, de andere huilt.
Maar wat er gebeurt, is dat de draaimolen positieve gedachten en gevoelens vervuilt.

Was er maar een uitknopje op dat ellendige geval.
In plaats van het gevoel hebben van het vallen in een oneindig dal.
Ik weet dat ik de top weer zal halen.
Maar op dit moment blijf ik gewoon falen.
Ik voel angst voor eenzaamheid en ongeluk.
Bovendien maakt die draaimolen veel te veel stuk.

Nu schreeuw ik van binnen tegen dat stuk vuil.
En stop daarmee ook dat eindeloze gehuil.
Ik ga morgen de wereld weer vol moed tegemoet.
Én ik ga ervoor zorgen dat die draaimolen het niet meer doet.

Ik laat mijn hoofd niet meer op hol brengen.
Die draaimolen gaat zeker geen weekcontract meer verlengen.
Hij gaat nu maar eens de andere kant op draaien.
En ook gaat dat ding er maar voor zorgen dat die gedachten neermaaien!
Het einde van die draaimolen is nu in zicht, en geeft mijn hoofd weer het rustgevende groene licht!