We aten samen hondebrokken

Met jou ben ik geboren,met jou deelde ik mijn leven.
Maar nu heb je me verlaten,je hebt het opgegeven.

Je had nood aan rust,je was moe.
Ach,kon ik nog maar een keer naar je toe.

Het doet zo'n pijn,nu jij er niet meer bent,
mijn hele leven,zo'n 12 jaar lang heb ik je gekent.

We aten samen hondenbrokken,sliepen samen in een mand.
Je was voor mij meer dan alleen maar een hond.

Ik herinner het me nog goed,je was míjn teddybeer.
Maar nu ...nu ben je er niet meer.