Maak me maar los,
en laat me zweven op de wind.
Laat me rennen in het bos,
en laat me spelen als een kind.
Laat me komen laat me gaan,
laat me lachen laat me huilen.
Ik kom achter jou vandaan,
ik wil me niet meer verschuilen.
Laat de druppels vallen op mn gezicht,
ik krijg het koud, nou en?
laat de zon me drogen met zn licht,
tot ik weer helemaal warm ben.
Je weet dat ik om je geef,
maar je doet me pijn.
Het wordt tijd dat ik mn eigen leven leef,
zonder altijd bij jou te zijn.
Het komt allemaal wel goed,
je hoeft niet te verwachten.
Dat alles ineens anders moet,
om mijn pijn te verzachten.
Je hoefd me alleen maar los te laten,
niet te vergeten, mag gewoon om me geven.
Je hoeft me niet ineens te gaan haten,
kan gewoon verder gaan met je leven.
11-04-2009
Er is 3 keer gestemd.
Onbekend
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!