Littekens

Het is nu ongeveer een jaar geleden,
Dat ik me eerste sneetje in m’n arm snee,
Het doet me pijn,
Als ik naar m’n armen en benen kijk,
Ik zie littekens,
Littekens die mij raken,
Littekens die mijn leven bepalen,

Wonden die op m’n armen staan,
Raken mij elke keer weer,
Het liefst,
Gooi ik dat mes weg,
En begin ik helemaal opnieuw,
Ik wil mezelf niet meer snijden,
Maar het valt me zwaar,
Hoe moeilijk ik dat vind,
Om mijn gevoelens anders te uiten,
Dan even dat mes te pakken,
En sneetjes in mijn lijf te maken,
Maar ik weet,
Als ik zo doorga,
Dat het een keer fout gaat,
En dat is het laatste wat ik wil,
Ik ga proberen,
Een andere manier te vinden,
Om mijn gevoelens te uiten,
En opnieuw te beginnen.