Gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

U bent hier:
Print dit gedicht
vorige gedicht

Anorexia

Een bord eten,
helemaal vol,
moet ik naar binnen vreten,
ik word veel te bol.

Ik moet het naar binnen krijgen,
bah, die vieze troep.
De vetrollen beginnen erbij te komen,
ik weet hoe dit weg moet.

Hehe, het laatste beetje blijft staan,
dat mag dan van mama.
Die ziet dat er niets overblijft van mij,
maar het moet er weer uit, kom aan!

Ik loop naar de wc,
steek mijn vinger in m'n keel.
Nu nog twee uurtjes sporten,
dan ben ik weer op dreef.

Alles moet eraf,
ik wil geen vet meer zien!
Misschien moet ik nog langer doorgaan,
misschien nog een jaar of tien.

Pas als ik in het ziekenhuis lig,
besef ik wat er is.
Ik ben té mager,
ik was helemaal niet dik.

Ik kan al mijn botten zien,
ik ben een levend skelet.
Al mijn ribben kun je tellen,
en er zit helemaal geen vet.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

milou meijer

Geplaatst op

16-04-2009

Geef uw waardering

Er is 25 keer gestemd.

Social Media

Tags

Sporten Anorexia

Gerelateerde Gedichten

Reacties op ‘Anorexia’

  • dit is mijn gedicht over anorexia: Kim kijkt door het raam de wereld lijkt haar te vergeten Voor veel mensen is een hap eten heel gewoon de normaalste zaak van de wereld "welke wereld?" roept het meisje en "welke hap" liever heeft ze een slank figuur Het gaat niet lekker met je, je raakt jezelf kwijt Iedereen geeft om jou maar jij wilt geen hulp. Door de glazen wand wordt jij verblind het spiegelbeeld is vertekent. Ze is moe en de spiegel geeft haar kracht Duizend parels verlichten haar meisjeskamer ze hoort een stem uit het duister. Kim spreidt haar armen alsof het vleugels zijn het is tijd om te gaan... De lucht wordt donker en de regen komt met bakken uit lucht. Haar kamer blijft kil en verlaten achter. De spiegel breekt in stukken, haar lieve beer valt van zijn plank en verwond zich aan de scherven

    ard - 30-11-2010 om 17:58

    ongewenste reactie

  • dit is mijn gedicht over anorexia: Kim kijkt door het raam de wereld lijkt haar te vergeten Voor veel mensen is een hap eten heel gewoon de normaalste zaak van de wereld "welke wereld?" roept het meisje en "welke hap" liever heeft ze een slank figuur Het gaat niet lekker met je, je raakt jezelf kwijt Iedereen geeft om jou maar jij wilt geen hulp. Door de glazen wand wordt jij verblind het spiegelbeeld is vertekent. Ze is moe en de spiegel geeft haar kracht Duizend parels verlichten haar meisjeskamer ze hoort een stem uit het duister. Kim spreidt haar armen alsof het vleugels zijn het is tijd om te gaan... De lucht wordt donker en de regen komt met bakken uit lucht. Haar kamer blijft kil en verlaten achter. De spiegel breekt in stukken, haar lieve beer valt van zijn plank en verwond zich aan de scherven

    ard - 30-11-2010 om 18:00

    ongewenste reactie

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste berichten op het forum

Laatste nieuwsberichten

  • 16-12 - Geef nu uw eigen gedichtenbundel uit!

    Met trots presenteren wij vandaag ons nieuwe uitgevers platform! Hiermee is het voor iedere dichter mogelijk om zijn of haar eigen gedichten te bundelen in een mooie bundel en deze...

  • 28-07 - Wat mis jij nog op 1001Gedichten.nl?

    1001Gedichten.nl bestaat inmiddels al ruim 5 jaar! In al die tijd is er veel veranderd op de website. Dit heeft alles er niet overzichtelijker van gemaakt. Om hier wat aan te do...

Bekijk oudere nieuwsberichten »