ik mis je

Vlinders, ze vliegen, dwarellen, zitten in mijn buik.
Eten kan ik niet, slapen kan ik niet, want ik denk aan jou.
Aan je blonde haar, je blauwe ogen, en jou lippen op de mijne.
Waarom ben je zo perfect?
Jij laat mij lachen, en geeft me een gevoel van hoop, jij bent dat wonder, dat mijn leven kleur geeft, jij bent dat wonder, dat zorgt voor die vlinderhoop in mijn maag.
Als ik in jou ogen kijk, drijgt de grond onder mijn voeten weg te zakken.
Een overdosis liefde, liefde aan jou.
En pech al die mensen, die denken dat ze het beter weten, die zich overal mee bemoeien, en die ons uit elkaar willen hebben.
Pech voor al die mensen, die vinden dat wij dat moeten weten, die willen dat ik het verpest.
Maar jij, met je blonde haar, je blauwe ogen, jij past bij mij, jij hoort bij mij, en dat pakt niemand van me af. Denk ik...