Waarom heb je niemand verteld wat je bedoeld,
wat ging er toch door je heen?
Wist dan niemand hoe jij je hebt gevoeld,
was je dan echt zo alleen?
Waarom heb je deze keuze gemaakt,
waarom wilde je niet meer leven?
Waarom heb jij je leven gestaakt,
waarom ben je niet hier gebleven?
Je was altijd zo een vrolijk persoon,
ondanks al jouw eigen tegenslagen.
Was je er voor iedereen, gewoon,
ze hoefde er niets eens om te vragen.
Juist doordat jij zo zorgzaam was,
vergat je jezelf iedere keer.
Ondanks alles bleef je wel steeds vechten,
maar nu kon je echt niet meer.
Lieve Sabine, rust zacht.
22-04-2009
geschreven nadat een vriendin zelfmoord pleegde
Er is 7 keer gestemd.
Onbekend
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!