Iets wat hoort bij het leven

Ruzie en gekwetst worden
Het overkomt me steeds maar weer
En ook al is het niet altijd zo bedoelt
Toch doen de woorden me zeer

Elke dag weer messteken in mijn zij
Ik verberg de pijn waarmee alle dingen me raken
Ze zeggen wel dat woorden geen pijn doen
Maar deze zinnen zijn mij kapot aan het maken

Onzekerheid en twijfel
Ze slaan beiden genadeloos toe
Een gevoel van minderwaardigheid heerst over mij
Van al deze dingen wordt ik gewoon zo moe

En dan alle andere pijn er nog bij
Ik probeer me sterk te houden in deze harde strijd
Maar de hoop en kracht vloeit langzaam weg
Nog even en ik ben mijn wilskracht weer kwijt

Maar helaas kan ik niks aan deze situatie doen
Mensen zullen mij altijd pijn en verdriet blijven geven
Met mij laatste kracht probeer ik door te gaan
Het zal wel horen bij dit harde leven