R.I.P. Tante Marian

Lieve tante Marian,
Hopelijk hoor en zie je mij daarboven,
Ik mis je en vraag me zo vaak af: 'Waarom?'.
Iedereen zag je graag,
je familie, je vrienden, zelfs de mensen die je bijna niet kende.
Elke dag zullen we jou missen..
maar we zullen je nooit uit onze gedachten wissen.

Uit het oog maar voor altijd in ons hart.
Jij bent nu een engel in de hemel, die over ons waakt.
Hoeveel tijd er ook voorbij gaat,
we zullen je nooit vergeten.

Jou heengaan, raakte ons diep,
en laat wonden in ons na.
Mensen praten, mensen hebben verdriet,
tante Marian waarom doe je ons zoveel pijn..
je was veel te jong om weg te gaan!
Het doet zo'n pijn om verder te leven met de gedachte,
dat jij niet meer bij ons zult zijn.

Die lege plek is niet met een pen te beschrijven,
we moeten elke dag opnieuw die pijn bestrijden.
Konden we maar terug bij jou zijn,
het doet ons zoveel pijn!
Want jij zal niet meer in onze armen zijn.
We missen de liefde en kracht die jij alleen kon geven!

Elke keer wanneer ik aan je denk,
lopen er tranen over mijn wangen.
Alleen al bij de gedachte dat je zover van ons vandaan bent.
Waarom kunnen we de tijd niet meer terug draaien?

Ze zeggen, 'Na regen komt zonneschijn ',
dat zelfs dan je verdriet verdwijnt.
Maar enkel wij weten hoe het voelt,
om verder te moeten zonder jou.
Niemand had het verwacht, en niemand had het gedacht,
het is en blijft zo opeens en onverwachts.

Jij was een tante heel apart,
en nu ben je daarboven in de hemel.
We hebben onze engel daarboven, dat is wel zeker.
We missen je lach, je stem en je blik die je ons gaf.
Je was er voor ons, en wij voor jou.
Weet maar goed dat wij veel van je houden,
ooit op een dag zijn we weer samen.