Nog na al die jaren

een jaar of zes dus nog niet zolang geleden,
heeft iemand me een mooi geschenk gegeven.
eerst was hij zelf door het dolle heen,
toch liet hij mij met mijn geschenk alleen.
gemengde gevoelens van vreugde en verdriet,
omdat hij mij op 7 maanden voor een ander verliet.
ik heb nu goede maar ook slechte dagen,
omdat de pijn erven maar stilletjes lijkt te vervagen.
maar nu het laatste jaar zijn mijn ogen aant open gaan,
en besef ik da ik samen met mijn kleintje verder met ons leven moet gaan.
als ik mijn woorden nu nog omgezet krijg in daden,
kan ik na door mijn verdriet uit een weg naar het geluk banen