Ik hou nog steeds van je.

god wat hadden we een fijne tijd
alles ging perfect
je was alles in mijn ogen,
lief, knap, geintresseerd en opgewekt.

3 maanden lang waren we onafscheidelijk,
geen traan kon ik laten vallen in die tijd,
maar op een dag,
kwam je met je eigen gevoel in strijd.

Je wist niet goed wat je nog voelde
of je me nou kwijt wou of niet,
ik liet het niet merken,
maar o wat had ik een verdriet.

jij gaat nu verder,
om de week had je weer een andere meid,
nu heb je een vriendin,
en heb je spijt van je playerigheid.

het doet me zeer,
nog steeds,
telkens weer voel ik de jaloezie,
IK WIL HET WEL,
MAAR IK KAN DAT NIET STOPPEN,
dat ik nog steeds zo verdomd veel van je hou,
kun je dat alsjeblieft accepteren?