Nu de lichten zijn gedoofd

je wilde niet meer lastig zijn
in het treuren van vandaag
de ruziënde morgens

je ging en meer dan
schaduw volgde je
in tasjes met herinnering

je geest verdraaide steeds
de waarheid in je hoofd
je ogen keken anders

het huis is leger
nu de lichten zijn gedoofd
kaler zonder je bagage

je stapt weer groter
dan je hart kijkt niet om
en wuift je tranen weg

we weten dat je terug
zult komen alleen niet wie
en zeker niet wanneer

je vecht jezelf in de wereld
met agressie aan de eigen kant
vrede zijn de medicijnen in je hand