Dood maakt eigen testamenten

we declameren traag begrafenissen
willen graag in woorden sterven
en uit zinnen de emoties erven
van de mensen die we node missen

in het afscheid gaan de doden gissen
naar de kleuren die de hemel verven
nabestaanden zullen namen kerven
in het kruis en hopen op de erfenissen

de dode heeft geen tijd om te genieten
heeft wel andere dingen aan zijn hoofd
laat geen geld aan hen die hem verlieten

hij heeft ze ooit het paradijs beloofd
vrijheid in een hoofdprijs zonder nieten
van die illusie heeft hij ze nu ook beroofd