opa.

Opa,
Ik mis jou zo.
Je bent er niet meer.
We weten het allemaal,
Je kan maar één keer leven.
En één keer sterven.
Nu je er niet meer bent.
Doet veel pijn voor mij.
Elke keer denk ik weer terug,
Naar de tijd waar jij er nog was.
Ik wil nog zo graag dat je nog leeft.
Ik had nog zo veel te vragen,
En te vertellen.
Je hielp me altijd als er iets niet lukte,
Als er iets kapot was, maakte jij het altijd.
Nu gaat het niet meer.
Oma zit nou zonder jou,
Je moest haar verlaten.
Waarom?!
Dat weet niemand.
Maar toch moet je een keertje sterven.
Ooit zal ik naast je staan.
Please.
Ben nu al poos zonder jou,
Elke keer dacht ik,
Hoe moet dat nou,
Zou ik het redden!
Maar stap voor stap ging ik verder.
Nu ben ik er aan gewend.
Ik zei altijd ik ga naar opa & oma.
Maar dit is nu alleen maar oma.
Als ik bij me oma zat, zag ik jou nog wel eens in je stoel zitten.
Dat je spelletje met me speelde.
Ik had nog zo gehoopt dat het nu nog kan,
Samen met jou,
Niet met iemand anders.
Maar het gaat niet meer.
Jij bent nu daar boven.
Ik hier beneden.
Soms denk ik,
Ben ik daar ook maar.
Soms is het leven moeilijk.
Maar toch hoop ik,
Dat ik later net zo gelukkig mag worden,
Net als jij ook was.
Dat ik ook oud mag worden.
Net als jou.
Ik wil dat je dit kan lezen.
Mijn kan horen.
Maar het gaat niet.
Pijn & verdriet!
Ik mis jou zo!