Die verschrikkelijke ziekte

Je voelt al een paar weken een knobbeltje in je borst
En weet weer waarom je niet naar de dokter dorst
Ja je vermoed het al heel lang
En dat vermoeden maakt je bang
Maar je gaat, en je hoort hem jou verzoeken
Mevrouw, laat u zich maar verder onderzoeken
Dan ga je door die hele molen heen
Maar jij, je wist het al meteen
En na een week dan valt het vonnis
Waarvan jij allang de uitslag wist
Die borst, dat stukje van jou, dat moet eraf
Je wist het al, maar toch sta je paf
Dus nu gaat de hel beginnen
Zal je dit gevecht echt overwinnen
Opereren, chemo en bestralen
Zal je die eindstreep met een goed gevoel behalen
En kan je jezelf dan in de spiegel zien staan
Je hebt, zo je weet, nog een lange weg te gaan
Maar je slaat je er doorheen, dat vind ik zo knap
En neemt steeds weer met goede moed de volgende stap
Met zelfspot weet je de touwtjes in handen te houden
En met liefde van je gezin weer nieuwe hoop op te bouwen
Iedere keer als ik je zie sta ik weer paf
Lieve meid, mijn petje af
sterkte