Rust in vrede mijn broeder,

Er gebeuren dingen in het leven waarbij ik me afvraag
Of mijn leven is gezegend, of besmet met een plaag
Soms in een sneltrein vaart, soms heel erg traag
Zo verloor ik een dierbare broeder vandaag

De pijn is als de bomen die rijken naar het licht
Gisteren alles helder, vandaag weer geen zicht
Machteloos en kapot, bij het horen van het bericht
Wat nooit te verwoorden valt in een gedicht

Woorden zijn zo zinloos, de tijd staat even stil
Gisteren was alles prachtig, vandaag koud en kil
Opgeborgen in een ruimte van beton zonder ramen
En het enige wat in mij leeft zijn de momenten samen

Had het niet verwacht, hij was zo rustig en teruggetrokken
En dat is ook de hoofdreden dat we zo schrokken
Het zet me aan het denken, waarom doen we mensen pijn?
Terwijl we allemaal weten, dat het de laatste dag kan zijn.