Verloren

Het moment warop mijn leven voorbij ging,
in een mum van tijd, als een film afgedraaid.
Het einde was onvoorspelbaar... 't kwam gewoon,
zoals een donderslag komt aan een heldere hemel...
zoals een bliksem kwam op diezelfde dag.
Het kwam ineens maar ging nog sneller weg.
Een gebroken gevoel, een verscheurde dag.
Als een boom die brak als een luciferhoutje..
Dat is het gevoel... zo leeg..zo leeg.. zo weg.
Tranen zijn er te weinig om deze te laten gaan.
Tranen zijn zoals hij was..
Zij ontspringt in mijn oog..
leeft op mijn wang ...
sterft op mijn kin...
Ik ben je kwijt, ik heb je verloren,
maar niet langer wil ik hierom treuren.
Zeker is dat de dag zal aanbreken...
waarop ik je terug zal zien in het huis van mijn Vader.