Ik was verkeerd

Ik wandel, door eenzame straatjes.
Alleen, in een grote stad.

Dan kwam jij, eindelijk.
Ik heb een vriend, die ik vertrouw.

Wij wandelen, door eenzame straatjes.
wij, in een grote stad.

Je neemt me mee, de wereld in.
Iets bijzonder, nog nooit door iemand gezien.

Ik volg je, een diepe kelder in.
Een deur sluit, alleen jij en ik.

Ik wil niet, niet het niet jou.
Ik wil weg, alsjeblieft geen verkrachting.

Maar je doet het toch, en ik kan niet weg.
Jij lacht, terwijl ik huil.

Je laat me gaan, maar ik mag niets vertellen.
Geen vriendin mag het weten, zwijgen.

Nu zijn we 3 jaar verder, niets meer van je gehoort.
Mag ik nu iets vertellen, of nog altijd niet?

Ik doe het, ik vertel het aan een vriendin.
Maar jij komt erachter, ik loop weg.

Maar ik kom je tegen, dom idee.
Je neemt me mee, naar iets bijzonder.

Weer een kelder, een lege deze keer.
De deur sluit, weer alleen jij en ik.

Maar deze keer, mishandeling.
Dagen gaan voorbij, terwijl ik lijd.

Maar dan komt die dag, ik verzwak.
Je slaagt te hard, ik val dood.

De pret is voorbij, een nachtmerrie voor mij.
Nu rust ik zacht, en kijk hoe jij lacht.
Om mij...