Buschauffeur

Twaalf minuten over zeven op mijn horloge, ik sta te wachten bij de halte.
De bus is twaalf minuten te laat, maar ik bewaar mijn kalmte.
En na nog een minuutje wachten, komt hij er eindelijk aan.
Totaal dertien minuten van mijn leven verknald, door hier maar wachtend te blijven staan.

Traag stopt hij bij de halte, en opent dan uiteindelijk zijn deuren.
Pontificaal hup ik naar binnen en begin meteen te zeuren.
"Waar was je al die tijd? Met je verdomde bus!
Of is het besturen van dit kloteding soms een hele moeilijke klus?"
Geïrriteerd zegt hij tegen mij:"Gaat u zitten meneer? Anders bel ik de politie! Ik zeg het u niet nog een keer!"

Verbaast vraag ik me af: "Had hij het nu werkelijk tegen mij?
Diezelfde klootzak die me net liet wachten, dertien verloren minuten, bij de halte, op dit kloteplein?"

Plots geraak ik in een vlaag van woede, en ik grijp die imbeciel.
Ik grijp hem stevig in zijn nek, en sla hem met zijn gezicht meerdere malen op het stuurwiel.
Na meerdere malen te hebben geslagen, zakt hij met een puffende zucht onderuit, in zijn buschauffeurenstoel.
En ik schreeuw:" En morgen kom je verdomme op tijd! Of snap je nu nog niet wat ik bedoel?!"

Ik loop over het pad naar de achterzijde van de bus, en neem rustig plaats.
"wat denkt die boerenlul wel niet, lijk ik soms melaats?"
Vol ongeloof begin ik het gebeurde te relativeren.
Over hoe hij het voor elkaar kreeg mij zo te irriteren.
Dit moet hij me morgen niet nog eens proberen!
Wat denkt die arrogante lul wel niet?
Met zijn versnellingspook, en zijn grote ronde stuur!
Mijmerend tuur ik door het raam naar de kerkklok, en die slaat net zeven uur...