Wij horen bij elkaar.

Met de liefde die ik had.
De gevoelens die ik kreeg.
Het waren momenten dat ik dacht.
Jij bent het meisje waar ik om leef.
Het bleek allemaal een illusie te zijn.
Je gaf mij pijn en je deed jezelf pijn.
Je zag het niet.
Omdat je dacht ik zal er altijd zijn.

Het waren de woorden dat je zei.
Ik wil bij een ander zijn.
Je bent niet goed genoeg voor mij.
Met tranen in zijn ogen liet hij haar gaan.
Hij had pijn. Omdat hij wist dat zal het meisje zijn voor zijn bestaan.
Dagen gingen.
Weken waren geweest.
Maanden kwamen aan toe.
En nog steeds wist hij niet wat hij moest doen.
Hij vertelde haar hoe hij zich voelde.
Ze werd boos omdat ze eigenlijk niet meer wou
Naar de plek waar ze naar wou.
Hij zei tegen haar:
Ik hou van jou, wordt mijn vrouw
Laat me niet in de steek
Ik behoor bij jou.

Ze wist dat hij haar hartje verheugde.
Maar toch keerde zij haar hoofd om.
En ze zei nee hoor ik hou niet van jou
En met een traan op haar wang zei ze.
Ik heb het genoeg met jou.
Hij geloofde haar woorden.
Maar ze loog tegen hem.
Ze deed alsof ze niks voelde voor hem.
Hij belde haar op en zei:

Be like a angel be free.
But never doubt the love from me.
You will never be happy without me.
Trust me.

Ze begreep niet wat hij bedoelde.
Dagen spraken ze elkaar niet.
Ze wist niet wat ze moest doen.
Ze belde hem op maar geen antwoord.
Haar leven was kapot.
Ze zag dat hij bij haar moet zijn.
Dat hun twee voor elkaar gemaakt zijn.
Het was de liefde dat ze moest hebben
Om 1 te zijn.