De dag die nooit vergeten zal worden

Die ene dag,
Dat de arts de gemaakte fout inzag.
Het is een dag die weinige zullen kennen.
Waar iedereen het liefst hard voor zou willen wegrennen.
Te horen krijgen dat de gestelde diagnose niet juist is,
Resulteerde in een hevig gevoel van treurnis.
De in eerste instantie geplande routine operatie,
Moet plaats maken voor een veel complexere situatie.
Nog steeds geen flauw idee hoe hiermee om te gaan.
Wat te doen als je opeens recht tegenover de duivel komt te staan?
In ieder geval doet het beseffen dat sommige dingen er niet meer toe doen.
Gewoon doorgaan… alsof het leven niet zwart is maar groen.
Gemakkelijk is het niet om vol te houden dat alles goed gaat.
Maar wat zeur ik? in m’n moeders lichaam bevindt zich het kwaad.
Mama houdt zich sterk en papa ook niet te vergeten
maar de ziekte van mama is hun beide aan het opvreten.
Hopen is nu op een positieve uitslag,
Nog een paar dagen wachten en misschien is er dan ruimte voor een kleine glimlach.