vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Te veel
Door gebrek aan zelfkennis richt ik mijzelf ten gronde
Al het slechte wat ik doe, al mijn zonden
Het wordt mij allemaal te veel, ik kan het niet meer aan
Alle littekens op mijn ziel maken het mij onmogelijk te blijven staan
Ik heb er genoeg van, ik wil dit gewoon niet meer
Ik hoor nergens echt goed bij en mijn hart doet zo’n zeer
Al mijn haat, nijd, pijn en verdriet
Deze gevoelens kan ik geen plek geven
En alle mensen zijn blind, er is niemand die het ziet
Misschien moet ik maar gaan stoppen met leven..
Reacties op ‘Te veel’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
