Sinterklaas mag ik mijn schoentje zetten?
Al ben ik dan een volwassen mens
Er zijn nog zoveel onvervulde dromen
Ik schrijf ze voor u neer als wens
Kunt u misschien zorgen voor voldoende eten?
Voor al die mensen met een hongerige maag
Ze worden door zovelen vergeten,
en u weet de hulpdiensten werken traag
Een beetje troost kunt u vast wel missen
Voor zieken, bejaarden overal
De familie ziet ze vaak als hindernissen
Vaak zitten ze in een heel diep dal
Heeft u nog wat extra’s over?
Voor de armen van vandaag
Hun kasboek is net als getover
Zovelen zien hun als plaag
Wat dacht u van een beetje vrede
Om te verjagen al die haat
Hele volken hebben zoveel geleden
Teveel legers staan er paraat
Vergeet u alstublieft niet de kinderen
Hun wereld is al zo verpest
Geef ze een toekomst om op te hopen
Want dat is het enige wat hun rest
Al vervult u maar een heel klein beetje
Wat zou ik dan dankbaar zijn
Ik zet mijn schoen nu op een kleedje
Zing mijn liedjes in de maneschijn
25-10-2007
Er is 106 keer gestemd.
Onbekend
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!