superomaa

Ik weet niet zo goed wat ik moet vertellen,
Maar ik kan het niet langer meer uitstellen.

Herinneringen komen omhoog,
Ik hou het amper droog,
Het doet me zoveel pijn,
Om jouw kwijt te zijn.

Je kijkt nu op ons neer...
Je hebt hard gevochten, maar het winnen, lukte helaas niet meer,
Je was een superoma die veel liefde in zich had,
En het deed me erg pijn om te zien hoe je de laatste weken in het ziekenhuis lag.

Het zal me altijd bijblijven hoe wij samen de barbecue opstaken,
Hoe jouw diepe zinnen mij wisten te raken.
Hoe je keek toen ik jouw zelfgemaakte dingen at,
En toen ik klein was mij op je rug nam omdat ik bang was voor de kat.

Rust zacht lieve oma.
Rust zacht.<3