Bob

Ik zie je nog bij me binnen komen, .
In je ogen zat geen sprankje hoop.
Je leefde slecht en at niet meer.
Je leefde alleen maar op de dope.

Je leven was net als je dood.
Alleen en eenzaam, altijd maar pillen.
Als ik je toen had kunnen redden.
Ik had het gedaan, maar je zou niet willen.

Nu denk ik vaak aan toen die tijd.
Aan hoe wij stonden in het leven.
Ik heb van geen momentje spijt.
Maar ik mis je vriendschap voor heel even.

Bob, ik hoop dat jij het goed hebt.
Dat je de rust hebt die je zocht.
Toch denk ik heel vaak bij mezelf.
Had die laatste pil toch niet gekocht.